استاندارد جدید wimax برای شبکههای شهری بیسیم، بازار دستیابی به اینترنت را متحول خواهد کرد.

امروزه یافتن و خریدن یک کامپیوتر کیفی که مجهز به تراشه Wi-Fi نباشد، کاری دشوار است، دکمهای که به کاربران کامپیوترهای همراه اجازه دستیابی به اینترنت را فارغ از مکانی که کاربر در آن حضور دارد میدهد. بدینترتیب از اتاق غذاخوری، اتاق نشیمن و یا کافیشاپ میتوان به اینترنت وصل شد.
عموم مردم بهWi-Fi به عنوان یک ایستگاه مرکزی کاری که میتواند ارتباط را بین چندین کاربر بهطور یکسان به اشتراک بگذارد علاقمندند. البته با این محدودیت که فاصله کاربران برای محیط داخلی (indoor) کمتر از 100 متر و برای محیط خارجی(outdoor) کمتر از 400 متر باشد. اما استاندارد جدیدی معرفی شده است که عملاً توانایی Wi-Fi را زیر سؤال برده است. این استاندارد معروف بهwimax میباشد که باعث ایجاد ارتباطات بیسیم اینترنتی با پهنای باند بالا با سرعتی نزدیک به Wi-Fi که محدودیتهای آن را هم ندارد یعنی تا فواصل بالای حدود 50 کیلومتر را هم پشتیبانی میکند.
شبکههای شهری بیسیم با سرعتهای پهنای باند بالا چندان جدید نیستند، اما تجهیزات خاص باندپهن عمدتاً گران قیمت هستند. در حال حاضر شرکتها بهتدریج در حال رسیدن به توافقهایی بر روی جزییات استاندارد wimax هستند که این منجر به کاهش قیمت این تجهیزات خواهد شد.
توافقات صنعتی روی جزییاتی نظیر اینکه چگونه سیگنالهای wimax را رمزگشایی کنیم تا فرکانسهایی را ایجاد کنیم که قابل استفاده باشند و چگونه امکان برقراری ارتباط چندین کاربر تا دستیابی به آن فرکانسها را فراهم کنیم، سرانجام به شرکتهایی نظیر اینتل اجازه خواهد داد تا تراشه که حاوی قابلیت wimax برای استفاده در تجهیزات بیسیم با پهنای باند بالا هستند را بسازند.
و در نهایت انتظار میرود که قیمت recieverهای wimax به حدود 50 تا 100 دلار یعنی چیزی حدود قیمت DSLها یا مودمهای کابلی امروزی برسد و این یعنی میلیونها نفر از کاربران بالاخره میتوانند از سرویسهای رایج اینترنت استفاده کند و به آسانی از طریق آنتنهای نصب شده روی بام از هر گوشه شهر به اینترنت وصل شوند.
اگرچه ظهور اولیه wimax در حوزههای عمومی بوده است، اما با ظهور تدریجی تجهیزات و استانداردها، شاهد موج جدیدی از صنایع کوچک و متوسط بیسیم خواهیم بود که دیگر خطوط گران قیمت 1T1/E نیستند و ایستگاههای کاری همچنین میتوانند خدمات خود را در مکانهایی بدون خطوط تلفن هم ارایه دهند و این یعنی دستیابی پرسرعت به اینترنت در نواحی دورافتادهای که غالباً هیچ تجهیزات ارتباطی ندارند.

Wimax که مخفف Woldwide Interoperability for Microware Access میباشد، کمی فراتر از یک لیست طولانی از مشخصات تکمیلی و تخصصی که نمایشگر تجهیزات بیسیم کارخانههای مختلف که میتوانند با سرعتهای زیاد با هم کار کند، است. این استاندارد با نام IEEE802.16 نیز شناخته میشود که از سال 1990 کاربرد آن شروع شده است و نقطه مقابل فناوریهای اترنت یا Wi-Fi بوده است. یک واحد انتقالدهنده wimax میتواند صوت، تصویر و سیگنالهای اطلاعاتی را در طول فواصل بالای 50 کیلومتر (با رعایت خط دید مستقیم) و با سرعتی در حدود 70 مگابیت درثانیه (یعنی سرعتی که برای دستیابی 60 شرکت با سرعت خطوط 1T یا صدها کاربر خانگی با سرعت DSL کفایت میکند) انتقال میدهد.
اعلان شرکت اینتل (در ژانویه 2004) که موضوع اصلیاش در رابطه با wimax بود باعث رونق یافتن سریع این فناوری و توسعه این استاندارد شد.
شرکت سازنده Centrino قبلاً طی یک ابتکار تراشههای Wi-Fi را درون کامپیوترهای کیفی قرار داده بود. اسکات ریچاردسون مدیر گروه بیسیم باند پهن شرکت اینتل در این رابطه گفت: <ما دنبال این بودیم که آیا میتوان همه شهرها را با Wi-Fi تحت پوشش اینترنتی قرار داد یا خیر و اینکه شاید پوشش اینترنتی دادن یک شهر با تکنولوژی Wi-Fi کار سادهای باشد اما مشکل از این قرار است که مدیریت این شبکه بسیاربسیار سخت میشد و در ضمن Wi-Fi بسیار هم محدود عمل میکرد.
ریچادسون میافزاید: ما متوجه شدیم که Wi-Fi نیازمند این است که فراتر از یک تکنولوژی حامل رفتار کند و در ضمن از طیف وسیعی از تواناییها هم بهرهمند شود.
مسلماً wimax که میتواند در فواصل دورتر و تحت بازه وسیعی از فرکانسها کار کند، ایدهآل خواهد بود. پس اینتل شروع به طراحی پردازندههای ارتباطی برای کار، تحت این فرکانسها (از 2 تا 11 گیگاهرتز یعنی ناحیه اصلی که توسط Wi-Fi استفاده میشود، امواج مایکرویو و انواع مخصوصی از رادارها) نمود و اولین تراشه را در ماه سپتامبر تولید کردند و سپس شروع به ایجاد و گسترش اتحادیهای به نام اتحادیه wimax نمودند تا محصولات مختلف کارخانهها را در این مورد تأیید کند و مدعیان و پیشگامان این تکنولوژی را مشخص سازند.
همچنین Intel Capital، یکی از بخشهای اصلی شرکت اینتل، شروع به سرمایهگذاری در چندین شرکت نمود تا بتواند wimax را تبدیل به وسیله سودآور نمایند و از آن به بهترین شیوه استفاده کند.
شرکت speakeasy در سیاتل، یکی از این شرکتهاست و البته میتواند یکی از اولین از گسترشدهندگان بازار wimax باشد.
این شرکت در سال 1994، به عنوان یک کافینت تأسیس شد تا ارتباطات فوقالعاده سریع DSL را برای بازیگران کسانی که بازیهای کامپیوتری مفصل online انجام می دادند یا متخصصینی که در منزل کار میکردند، فراهم آورد اما بهخاطر اینکه DSL هم تحت خطوط تلفن کار میکند، در نتیجه یک محدودیت ذاتی را با خود به ارث برده است. مثلاً حدود 30 درصد از اهالی شهرهایی که از خدمات شرکت Speakeasy استفاده میکنند از مراکز اصلی تلفن دور هستند. به نقل از یکی از مدیران این شرکت، همین دوری افراد از مراکز اصلی تلفن مهمترین محرک برای این شرکت بود تا به دنبال شیوهها و روشهای جدیدی باشد و به همین علت، اکنون wimax مهمترین و استراتژیکترین پدیده برای تجارت آنها است.
Speakeasy شروع به آزمایش و بررسی فنی تجهیزات wimax با استفاده از تراشههای اینتل نموده است و امیدوار است تا اواسط سال 2005 مشتریان زیادی را به خود جلب کند.
اگر چه ضرورت استفاده از wimax برای مصرفکنندگان، کسب و کارها و مردم در نواحی دورافتاده و صعبالعبور برای داشتن یک دسترسی خوب و موفقیتآمیز و پرسرعت به اینترنت کاملاً واضح و مبرهن است، اما این اتفاق هم یک شبه هم رخ نخواهد داد.
و همین مسأله احتمالاً باعث میشود مدت زمانی طول بکشد تا صنایع به سود اقتصادی این فناوری دست بیابند و آن را عمومی کنند. پس هنوز هم ساختن شبکهای از اتصالدهندهها با ارزش است. ریچاردسون میگوید: مردم فکر میکنند که شما میتوانید تنها یک برج و برج فرستنده اصلی wimax را روی تپهای در اطراف شهر قرار دهید و با آن اینترنت همه شهر را تأمین کنید. اما این همه مسأله نیست، در اینجا هم دقیقاً مانند شبکههای تلفنی با افزایش تقاضا ما مجبور به اضافه کردن برجهای جدید هستیم. اما شرکت Tower stream، شرکتی که قصد اضافه کردن wimax را به سرویسهای خود دارد، اعلام نموده که این مشکل بدین شیوه حل میشود که میتوان بر روی ساختمانهای بلند در شیکاگو، نیویورک، بوستون و شهرهای دیگر، انتقالدهندههای ویژه wimax را نصب کرد و از یک اینترنت پرسرعت با ساختاری بیسیم بهرهمند شد. ساختاری که مطمئناً بسیار ارزانتر از سیم، فیبرنوری و کابل تمام خواهد بود.
البته شما آن را بر فراز مراکز مخابراتی و یا پشت بامها دیده اید!!

در تصویر زیر پنل آنتن نمایش داده شده است البته شما ممکن است در بعضی نقاط ترکیب این پنل ها را متفاوت با تصویر ببینید .
این تفاوت در تعداد هر کدام از این پنل ها در یک جهت می باشد در شکل زیر در هر جهت یک پنل دیده می شود در ایران شما ممکن است در هر جهت دو یا سه پنل ببینید این تفاوت صرفا به خاطر نوع سیستم (دستگاه) استفاده شده است و هیچ ربطی به ظرفیت آنتن ندارد

این پنلها توسط کابلهای ضخیم سیاه رنگی که به آن فیدر -FEEDER - می گویند به دستگاه BTS متصل است .فیدرها نوعی کابل درون تهی هستند و در آن یک لوله مسی قرار گرفته و موج بر می باشد .
همانطور که می دانید در فرکانسهای بالا الکترونها از پوسته عبور می کنند برای همین برای انتقال از موج بر استفاده می شود نه سیم.
در شکل زیر دستگاه BTS درون کانکس قرار گرفته است.

در شکل زیر دستگاه BTS نشان داده شده است این مدل یکی از مدلهای زیمنس آلمان است که در ایران از آن زیاد استفاده شده است.

در نهایت توسط خطوط انتقال این دستگاه به دستگاه دیگری به نام BSC که وظیفه مدیریت بین چند BTS را دارد متصل می شود.
- هدف از راه اندازی ایستگاههای بی تی اس دو مورد است:
1.تامین پوشش رادیوپی(بیشتر در جاده ها و یا نقاطی که سیگنال ضعیف هست)
2.تامین نیاز های ترافیکی
- برد هرآنتن در مناطق صاف و کاملا هموار حداکثر حدود 30 تا 35 کیلومتر می باشد ولی برد مفید 20 کیلومتر است.
- دلیل کاهش ارتفاع آنتن:
1- بدلیل نزدیک بودن آنتنها و رشد تعداد BTS ها برای جلوگیری از Handover های بی مورد( جابجا شدن بین آنتن ها) تمرکز تشعشع را بیشتر می کنند با این روش هر آنتن بجای آنکه در سطح شهر تا 10 کیلومتر برد داشته باشد 1 کیلومتر یا کمی بیشتر برد خواهد داشت.
به طور مثال در حال حرکت در جاده شما مدام در حال عوض کردن ایستگاه بی تی اس ارتباط گیرنده خود هستید که این تغییرات بروی ریجسیتر مربوطه ثبت می شود.
زمانی که سیگنال رسیده از ایستگاه مقابل از سیگنال دریافتی ار سیگنال پشت سر قوی تر باشه قسمت گیرنده موبایل شما بروی فرکانس سیگنال قوی تر یا قوی ترین(در حالتی که از چند ایستگاه سیگنال دریافت می شه مثل داخل شهر ها) سوئیچ خواهد کرد به این عمل handover می گویند و در چند نانو ثانیه رخ می دهد و برای انسان قابل تشخیص نیست.
2- تعداد مشترکین زیاد در محدوده BTS مذکور: اگر قرار باشد BTS مذکور برد زیادی در سطح شهر داشته باشد از شمال تا جنوب شهر باید مشترک بپذیرد واین ممکن نیست .عملا ظرفیت هر BTS با توجه به مشترکین آن منطقه تعیین می شود در نتیجه باید از تشعشع بیخودی آنتن در دیگر مناطق جلوگیری کرد ( با کاهش ارتفاع و افزایش تیلت آنتها به سمت زمین). -
هر سلول 3 سکتور دارد که در هر سکتور حداکثر چهار TRX فعال می شود به ازای هر TRX هشت مشترک می توانند همزمان صحبت کنند پس هر ایستگاه حداکثر 96 مشترک را برای مکالمه پشتیبانی می کند.
TRX مخفف transciever یعنی مجموع فرستنده و گیرنده میباشد. (transmitter & receiver) و به واحدی اطلاق میشود که وظیفه ارسال و دریافت اطلاعات را به عهده دارد.
هر BTS شامل 2 یا ۴ TRX (بسته به آرایش و ظرفیت مورد نیاز) است و هر یک شامل 8 کانال می باشد که می تواند هر 8 کانال جهت برقراری مکالمه اختصاص داده شود. البته بعضی TRX ها شامل کانالهایی برای ارسال اطلاعات عمومی به مشترکین و یا حمل اطلاعات سیگنالینگی می باشد.




وظایف یک BTS بطور مختصر در زیر آمده است که بعدا شرح آنها خواهد آمد
- Base Transceiver Station (BTS
- Encodes
- encrypts
- multiplexes
- modulates and feeds the RF signals to the antenna.Frequency hopping
- Communicates with Mobile station and BSC
- Consists of Transceivers (TRX) units
1-رمزنگاری-پنهان نمودن-مالتی پلکس-مدولاسیون سیکنالهای ارسالی و دریافتی
2-تهیه سیگنال RF برای آنتن
3-همزمانی سیگنال و زمان به MS
4-تخصیص فرکانس به موبایل (downlink and uplink)
5-کنترل پارامترهای handover بین MS و BTS که از طرف BSC تعیین میشود
6-آنالایز و اندازه گیری سیگنال های دریافتی از MS
7-معرفی و تعیین BTS های همسایه به MS برای تصمیم گیری MS به handover
8-تخصیص کانالهای ترافیکی و سیگنالینگ به MS به دو صورت Fullrate and Halfrate
9-ارسال فرکانس به صورت Hopping اگر این پارامتر فعال باشد
10-کنترل و تعیین Timing Advance به MS
ادامه دارد...
| شرکت اسکندیسک اعلام کرد قصد دارد نوع جدیدی لپتاپ روانه بازار کند که در آن حافظه فلش، جایگزین دیسک سخت خواهد شد. مقامات این شرکت معتقدند این تغییر سبب خواهد شد لپتاپها سریعتر و مطمئنتر شود. البته چنین تحولی به معنای افزایش بهای لپتاپ نیز هست. اسکندیسک اخیراً یک درایو 32 گیگابایتی برای لپتاپ تولید کرد که اطلاعات را به جای صفحات مغناطیسی، روی تراشههای حافظه فلش ذخیره میکند. این درایو فعلاً در اختیار سازندگان لپتاپ قرار گرفته است و اطلاعاتی در مورد قیمت آن یا لپتاپی که قرار است از آن استفاده کند، موجود نیست. اما شرکت اسکن دیسک میگوید کامپیوتر مجهز به این نوع حافظه در نیمه اول سال 2007 به بازار خواهد آمد. درایوهای حافظه فلش بر خلاف دیسک سخت قطعات متحرک ندارد. در نتیجه، احتمال شکستن حافظه فلش کمتر است. به علاوه، فلش انرژی کمتری مصرف میکند. درایو فلش اسکن دیسک میتواند مصرف انرژی را تا 10 درصد کاهش دهد. فلش میتواند اطلاعات را سریعتر بازیابی کند. کارشناسان اسکن دیسک میگویند در آزمایشهایی که با فلش انجام دادهاند، ویندوز ویستا ظرف 35 ثانیه فعال شده است. این زمان برای دیگر درایوها 55 ثانیه است. |
شبکه بلوتوث اطلاعات را توسط امواج رادیویی با قدرت کم انتقال می دهد که فرکانس این امواج برابر با 2.45GHz است ( دقیقا بین 2.402GHz تا 2.480 GHz) که این باند فرکانس طبق یک توافقنامه بین المللی برای استفاده توسط لوازم علمی ، پزشکی و صنعتی کنار گذاشته شده است (ISM).
بعضی از وسایلی که شما هم اکنون نیز از آن استفاده می کنید مانند دستگاه کنترل درب پارکینگ یا جدید ترین نسل تلفن های بیسیم از فرکانس های باند ISM استفاده می کنند. اطمینان حاصل کردن از اینکه امواج بلوتوث با امواج دستگاه های نامبرده شده تداخل پیدا نکنند یکی از سخت ترین مراحل طراحی این فناوری است .
یکی از راه هایی که تجهیزات بلوتوث از آن برای جلوگیری از تداخل امواجشان با سایر تجهیزات بهره می جویند ارسال سیگنال های بسیار ضعیفی در حدود یک میلی وات است. برای مقایسه فقط کافی است بدانید تلفن های همراه می توانند یک سیگنال در حدود 3 واتی را مخابره کنند. استفاده از امواج کم قدرت شعاع برد سیگنال های بلوتوث را به حدود 10 متر محدود می کند و همچنین با استفاده از این سیگنال های ضعیف امکان ایجاد تداخل بین امواج بلوتوث با امواج تلفن همراه ، کامپیوتر و یا دستگاه تلویزیون به کلی منتفی می شود. اما با همین امواج ضعیف هم لازم نیست که دو دستگاه فرستنده و گیرنده امواج در دید مستقیم یکدیگر باشند. امواج بلوتوث براحتی از دیوارهای خانه شما عبور می کنند و این یک امکان خوب برای کنترل چند دستگاه در اتاقهای مختلف است.
هنگامی که دو یا چند وسیله مجهز به بلوتوث در محدوده برد یکدیگر قرار می گیرند یک گفتگوی الکترونیکی بین آنها صورت می گیرد که مشخص می کند آنها چه اطلاعاتی برای به اشتراک گذاشتن دارند یا اینکه کدامیک از آنها باید توسط دیگری کنترل شود.
برای اینکار لازم نیست که کاربر دکمه ای را فشار دهد یا دستوری را صادر کند بلکه این گفتگوی الکترونیکی بطور خودکار انجام می شود.
به محض اینکه این گفتگو صورت گرفت دستگاه های بلوتوث موجود در این گفتگو یک شبکه را تشکیل می دهند . یک شبکه کوچک PAN (Personal Area Network ) که به آن piconet هم می گویند. شبکه ای که یک محیط کوچک مانند یک اتاق را تحت پوشش خود قرار می دهد یا حتی ممکن است محیطی که تحت پوشش خود قرار می دهد بیشتر از فاصله بین دستگاه پایه تلفن بی سیم با گوشی و هدست خود نباشد. وقتی که یک شبکه piconet بر قرار می شود دستگاه های حاضر در این شبکه همانطور که قبلا توضیح دادیم شروع به استفاده از سیستم جهش فرکانس می کنند . و مرتبا فرکانس سیگنال های خود را بطور اتفاقی در یک طیف مشخص تغییر می دهند تا با اینکار هم در دسترس یکدیگر باشند و هم اینکه از تداخل piconet آنها با piconet دیگری که ممکن است در همان اتاق برقرار باشد جلوگیری شود. حالا اجازه بدهید با یک مثال با این تکنولوژی بیشتر آشنا شویم.
Piconet
اجازه بدهید تصور کنیم که شما صاحب یک اتاق مدرن هستید که انواع وسایل مدرن در آن وجود دارد. مثلا یک سیستم سرگرمی شامل استریو، یک DVD پلیر، یک دستگاه دریافت کننده امواج تلویزیون های ماهواره ای و یک دستگاه تلویزیون. همچنین یک تلفن بی سیم و یک کامپیوتر شخصی . همه این دستگاه ها از بلوتوث استفاده می کنند و هر کدام از آنها از یک piconet برای ارتباط بین واحد اصلی و لوازم جانبی خود استفاده می کنند.
تلفن بیسیم یک دستگاه فرستنده و گیرنده بلوتوث در قسمت اصلی خود و یکی دیگر در گوشی خود دارد. سازندگان این دستگاه آن را طوری طراحی کرده اند که هر کدام از قسمت ها از یک رنج آدرسهای خاص که برایش تعیین شده برای ارتباط با واحد دیگر استفاده کند. هنگامی که قسمت اصلی دستگاه به کار می افتد ابتدا شروع به ارسال امواج رادیویی با رنج معین شده می کند تا دستگاه هایی که به امواج در این رنج حساس هستند به آن پاسخ دهند. به محظ اینکه گوشی امواج ارسالی را دریافت کرد و تشخیص داد که در رنج امواج مشخص شده قرار دارد به آن پاسخ می دهد و به آن ترتیب یک شبکه کوچک شکل می گیرد. از این به بعد هر کدام از این وسیله ها امواج دیگری را که متعلق به دستگاه های دیگر است دریافت کنند آن را ندیده می گیرند زیرا با شبکه به وجود آمده هماهنگ نیستند.
کامپیوتر و دستگاه سرگرمی نیز به همین ترتیب عمل می کنند . هر کدام یک شبکه بین خودشان تشکیل می دهند که رنج آدرس های آن قبلا توسط سازندگان آنها تعیین شده است . امواج هر شبکه شروع به پرش فرکانسی بین فرکانسهای مجاز می کنند و به همین ترتیب است که امواج هر شبکه کاملا مستقل از دیگری و قابل تشخیص می شود.
حال در اتاق شما 3 piconet وجود دارد که هر کدام از دستگاه های موجود در اتاق دقیقا می دانند که باید به کدام یک از این شبکه ها توجه کنند و کدام را نادیده بگیرند.
هر کدام از این شبکه ها هم فرکانس امواج خود را هزاران بار در ثانیه تغییر می دهند و بنابراین احتمال کمی وجود دارد که در یک زمان دو شبکه از یک فرکانس یکسان استفاده کنند. و اگر هم این اتفاق رخ دهد تنها کسری از ثانیه به طول خواهد انجامید، و نرم افزاری که برای تصحیح این گونه خطاها طراحی شده اطلاعات مختل شده را اصلاح می کند.
ادامه دارد...

کمپانی سویسی سیتز، دوربین دیجیتال 160 مگاپیکسلی خود را که در واقع یک بک دیجیتال سیار است معرفی کرد. با تکنولوژی جدید اسکن D3 سیتز، این دوربین قادر است یک تصویر 6x17 دیجیتال را با 160 مگاپیکسل ظرف مدت یک ثانیه ایجاد کند. ویزگی های در خور توجه این دوربین عبارتند از:
_ سرعت و حساسیت بالا: سرعت انتقال اطلاعات 300 مگابایت در ثانیه، سرعت شاتر 20,000/1 و حساسیت 500 تا 10000
_ رزولوشن قابل توجه: 7500 پیکسل عمودی و 21250 پپیکسل افقی
_ کیفیت تصویر بسیار بالا: عمق 48 بیتی و دامنه دینامیک بسیار بالا
_ کاربرد آسان و ساده به صورت دستی و قابل حمل
_ مجهز به لنزهای جهانی: تمامی لنزها از تمامی مارک ها روی این دوربین سوار می شوند.
بررسی اولیه این دوربین در Dpreview:
